Έχω καιρό να σου γράψω. Έχω πολλά να σου πω... Μα δε μ' ακούς.
Με ιντριγκάρισε η Παρακευή και 13, η διάθεσή μου, το ταρακούνημα από το τρακάρισμα, η θύμηση της Ντίνας, η σκέψη στην αδελφή μου (τη θυμάσαι μήπως;), οι αποφάσεις της Σοφίας (που θα ήθελα να σου πω), η 3μηνη απουσία επικοινωνίας με τη Σ., τα συμβόλαια, η χαρά που δεν έφεραν, το ταξίδι μας, το δικό σας, τα κενά μου και οι παφλασμοί των νερών... που μου φαίνονται σα να με "γράφουν", με διαγράφουν κι επανέρχομαι και ξαναφεύγω... ανικανοποίητη!
Δυο φράσεις μόνο θα σου πω:
- Δες το νερό, πόσο όμορφο είναι...
- Θα' θελα να μου πεις εντυπώσεις...
Μη διστάζεις ... Περιμένω...
